امروز صبح در حال خواندن آخرین خبرهای سال ۸۷ و شخم زدن خبرگزاری ها بودم که خبری اعجاب انگیز نظرمو جلب کرد. و آن پیام نوروزی اوباما (A New Year, A New Beginning) به ملت و رهبران ایران بود…

اوباما در ابتدا بهترین آرزوهای خود را تقدیم همه کسانی میکند که این آئین باستان را در جهان جشن میگیرند، سپس به ملت و رهبران ایران یاد آوری می کند که این آئین تنها بخشی از فرهنگ نام آور و تمدن بزرگ شناخته شده  شماست که دنیارا به جهانی زیباتر و بهتر تبدیل کرده است، همچنین دستاوردهای شما احترام ایالات متحده و جهان را برانگیخته است…

در ادامه که به روابط تیره سه دهه گذشته اشاره میکند، می گوید:

فلسفه چنین اعیاد و آئین های باستانی که همانا پیوند بین ملت ها و نقاط مشترک بشریت است را به رهبران ایران یادآور میشوم، دولت من با زبان دیپلماسی و نه تهدید و زور خواستار آغازی نو همراه با فصل جدیدی از روابط فرهنگی و سیاسی بین ملت ها و دولت هایمان است. این آینده ای است که ما به دنبال آن هستیم، همراه با مبادلات جدید بین ملت ها و دولت هایمان که در آن اختلافات دیرین برطرف شده است…

اوباما به روشنی میداند که همه ایران و آمریکا را با اختلافاتشان میشناسند و معرفی میکنند، اما به شایستگی کلماتی را که سعدی سالیان پیش نگاشته است را یادآور روح متعالی انسانیت میداند که در همه ما مشترک است  و رمز رسیدن  به فصلی نو در ایجاد هر روابط ای است…

بنی آدم اعضای یکدیگرند    که در آفرینش ز یک گوهرند

دوباره سری به نت زدم تا خبرهای مربوط به این قضیه ی مهم و واکنش دولت ایران و احمدی نژاد را پیگیری کنم که مثل همیشه با واکنش ها و سخنان نسنجیده و نا امیدکننده ای مواجه شدم که نه از روی غرض بلکه به خاطر مرض لاعلاجی است که از ۴ سال پیش دامنگیر دولت و سیاست خارجی ایران شده است و مطمئناً با ادامه این روند در حوزه مهمی چون سیاست خارجی، مرگ ما حتمی است.

احمدی نژاد که مثل همیشه معتقد است اوباما باید با اقدامات ملموس و عینی اشتباهات گذشته آمریکا را در قبال ایران اصلاح کند، چرا خود قدمی مثبت در این راه بر نمی دارد؟! حداقل کاری که در آغاز این راه می تواند شکل بگیرد استفاده از ادبیات صحیح سیاسی است که ما همیشه از طرف های مقابل شنیده و همواره برخورد ها و پیشنهادات مثبت آنها را دیده ایم ولی هیچوقت در این مواجهه خوب عمل نکرده ایم و همیشه امتیازاتی از دست داده ایم تا اینکه چیزی نصیبمان شود…

اگر احمدی نژاد معتقد است که سیاست خارجی آمریکا تغییر نخواهد کرد و فقط مجریان آن عوض می شوند، شایسته است در تقابلی صحیح با فرد اول ایالات متحده آمریکا که اینچنین با روی خوش و حسن نیت در مورد برقراری ارتباط با ایران سخن می گوید از ادبیاتی استفاده کند که درخور ملت و تمدن بزرگ ایران باشد…

هرچند معتقدم اگر قرار باشد روزی  با هیئت های رسمی و سیاسی آمریکا پای میز مذاکره بنشینیم، این اتفاق توسط دولت های دست نشانده ای صورت خواهد گرفت که هم اکنون زمام امور را در دست دارند، تا این اتفاق مهم را هم به نام خود ثبت کنند نه دیگری…